VATAN-MİLLET SEVGİSİ
Eniriniz altındakileri sevmedikçe onlara hizmet edemezsiniz.
II. Abdülhamid Han milletini çok severdi. Hele ne sebepten
olursa olsun herhangi birine zarar gelmesine asla gönlü razı olmazdı.
Vatan ve milletin selameti için gece gündüz çalışır, uykusuz kalır
gerektiğinde hayatını feda ederdi. Bu hususta kıza Şadiye Sultan
şunları anlatır;
"Babam, milletini delicesine severdi. (Ahmetcik) (Mehmetçik)
sözlerini kullandığı vakit öz evlatlarından bahsediyormuş gibi
yürekten sevgisi derhal yüzünden okunurdu. Babamın saltanatı zamanında
yalnız bir tek harp hatırlıyorum. O da Yunan harbidir. Bu
benim çocukluk zamanıma rastlamıştır. Hatırladığıma göre, haremdeki
dairelere top top bezler getirilip dağıtılmıştı. Yaralı askerler
için gecelikler dikilirdi. Hizmetkarlarımızla beraber sabahın erken
saatlerinden, gece uyku saatine kadar dikiş makinelerimizin başında,
bizden istenilen sayıda giyeceği yetiştirmeğe çalışırdık. Bu
hummalı faaliyet bütün muharebe müddetince devam etti. Ben de
çamaşırlara düğme dikerdim. Aklımca büyük iş gördüğümü sanırdım.
Babam aramıza gelip
-Aferin evlatlarım, Allah vatanımızı düşmanlardan muhafaza
buyursun! derdi.
Biz bu sözlerden kuvvet ve şevk alırdık, zaman kaybolmasın
diye gözümüzü iğnemizden ve makinemizden ayırmaksızın onu
dinlerdiki. Vatan! Vatan! Babam bunu bizlere ne kadar çok söylemişti.
[Abdülhamid'in Liderlik Sırları - Mehmet AYDIN]