Sima ve bünyesinde Osmanlı hanedanına mahsus alâmetler iyice görülürdü. Zeki ve hassas, tez anlayışlı, etrafını iyi gören bir adamdı. Mutat muamelesi çok nazik. sesi de halâvetliydi. Padişahlık ve halifelik makamının izzet ve vakarını tamamıyla korurdu. Tehdidini hakkıyla yerine getirmeye kadirdi. Lüzumunda şiddet göstermeyi ya da hiddetini teskin etmeyi de bilirdi. Bendegânını daima taltif etmiş, kendisi ile görüşen ecnebileri ise daima teshir etmiştir.

(Abdurrahman Şeref Efendi)



20 Ağustos 1853 tarihinde İstanbul’da doğan ve 18 Şubat 1925 tarihinde yine İstanbul’da hayata gözlerini yuman Abdurrahman Şeref Efendi, genelde Osmanlı Devleti’nin son resmî tarih yazıcısı (vak’anüvis) ve bilhassa 1923 yılındaki Cumhuriyetin ilânını “doğan yeni çocuğun adını koyma” olarak değerlendirmesi ile tanınır. Oysa o, bunların yanında Tarih-i Osmâni Encümeni Reisi, eğitimci, tarihçi ve siyasetçi özellikleriyle de dikkat çeken bir şahsiyettir